Pięć Smaków w Domu

Love & Peace

Rabu & Pisu
reż. Sion Sono
Japonia 2015, 117’
napisy: polskie i angielskie

Przygotuj sprzęt i wciśnij play by uruchomić doświadczenie

Materiały dodatkowe
Dostępność online
31 gru, 16:00 – 3 sty
Nagrody i festiwale
Fantasia IFF 2015 – Nagroda publiczności dla najlepszego azjatyckiego filmu
O filmie
Japonia 2015
Czas trwania: 117’
reżyseria: Sion Sono
scenariusz: Sion Sono
zdjęcia: Shinya Kimura
montaż: Junichi Ito
muzyka: Yasuhiko Fukuda, Revolution Q, RC Succession
obsada: Hiroki Hasegawa, Kumiko Aso, Kiyohiko Shibukawa, Eita Okuno, Sports Makita, Motoki Fukami, Toru Tezuka, Miyuki Matsuda
producent: Moriyama Atsushi, Teshima Masao, Kamagata Eiichi, Yanagimura Tsutomu
produkcja: Gansis Production
język: japoński
barwa: kolor

Opis filmu

Ryoichi chciał być gwiazdą rocka. Trochę nie wyszło. Siedzi teraz w nudnym biurze, gdzie wszyscy się z niego natrząsają. W odruchu rozpaczy wywołanej beznadziejną samotnością kupuje sobie miniaturowego żółwia i nadaje mu imię Pikadon – co jest japońskim określeniem bomby atomowej. Nie spodziewa się, jak bardzo wybuchowe będą tego konsekwencje…

Szalona wyobraźnia jednego z ulubieńców pięciosmakowej publiczności, Siona Sono, zdaje się nie mieć granic. Tym razem reżyser miesza konwencję kaiju eiga – japońskiego kina o monstrach atakujących miasta – z pastiszem telewizyjnych teleturniejów muzycznych i hollywoodzkich familijnych filmów bożonarodzeniowych. Dorzuca do tego sporą dawkę slapsticku, biurowy romans i trochę efektownych wybuchów. Są też ożywione zabawki i gadające zwierzęta (Sono od lat deklaruje, że jego ulubionym filmem jest "Babe, świnka z klasą" – choć tym razem najwyraźniej inspirował się też "Świąteczną zabawką" z wytwórni Jima Hensona). Wszystko przyprawione zostało musicalową oprawą – piosenki w wykonaniu Revolution Q, zespołu samego Sono, łączą japoński rock i wpadające w ucho melodie (tytułowy przebój zostaje w głowie na długo), a główny bohater pojawia się w pewnym momencie na scenie w kostiumie godnym Davida Bowie.

Ekstrawagancka zabawa formą ma jednak – jak zawsze u tego reżysera – podwójne dno. Filmy o potworach w japońskim kinie zawsze kryły metaforyczny, polityczny podtekst. Tu także przygody miniaturowego żółwika stają się pretekstem do satyry na temat megalomańskich zapędów władz, przygotowań do Olimpiady 2020 i konsumpcyjnego obłędu panującego w japońskim społeczeństwie. A to wciąż jeszcze nie wszystko: w surrealistycznej, mrocznej i pełnej błyskotliwego absurdu wizji Sono każdy znajdzie coś dla siebie.

tekst:
Jagoda Murczyńska

Sion Sono

Urodzony w 1961 r., poeta, performer, filmowiec, malarz, muzyk. Jeden z najbardziej wpływowych twórców niezależnego japońskiego kina, regularny bywalec międzynarodowych festiwali, ceniony za radykalną wizję artystyczną, umiejętność łączenia szokującej formy z celną społeczną krytyką i bezkompromisowy filmowy język. Jego filmografia obejmuje niemal 50 tytułów - od punkowego kina eksperymentalnego po efektowne surrealistyczne thrillery i brawurowe filmy o nastolatkach. Bohater retrospektywy w czasie 10. Pięciu Smaków.

Wybrana filmografia:

1985 Jestem Sion Sono! / Ore wa Sono Sion da!! / I Am Sion Sono!

2001 Jisatsu sakuru / Suicide Club

2008 Miłość obnażona / Ai no mukidashi / Love Exposure

2010 Cold Fish / Tsumetai nettaigyo / Cold Fish

2011 Miłosne piekło / Koi no tsumi / Guilty of Romance

2013 Zabawmy się w piekle / Jigoku de naze warui / Why Don't You Play in Hell

2015 Love & Peace

2015 Gwiazda szeptów / Hiso hiso boshi / The Whispering Star

2016 Antyporno / Anchi poruno / Antiporno 

2017 Tokyo Vampire Hotel

2019 Ai-naki mori de sakebe / The Forest of Love

bądź na bieżąco!

© Fundacja Sztuki Arteria
Nasza strona internetowa używa plików cookies aby dostosować się do twoich potrzeb. Możesz zaakceptować pliki cookies lub wyłączyć je w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się, jak wyłączyć cookies.